أَبْغَضَ مُحَمّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ الْمالَ وَالْوَلَدَ ؛ خدايا به محمّد و آل محمّد و دوستانش عفّت نفس و پاك‌دامنى و به اندازهء كفايت ، روزى مرحمت فرما و به دشمنان آنها مال و فرزند بده » . « 1 » در حديث ديگرى امام سجّاد عليه السلام مىفرمايد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله به شتر چرانى برخورد كرد و كسى را فرستاد تا مقدارى شير بگيرد . شتربان گفت : آنچه در پستان شترهاست براى صبحانهء قبيله و آنچه در ظرفهاست براى شام آنهاست و مورد نياز خودمان مىباشد . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : خدايا مال و فرزندانش را زياد كن . سپس به گوسفند چرانى برخورد كرد و كسى را فرستاد تا مقدارى شير از او بگيرد . چوپان گوسفندان را دوشيد و هرچه در ظرف داشت در ظرف پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ريخت و گوسفندى نيز براى آن بزرگوار فرستاد و گفت : آنچه شير در نزد ما بود ، همين مقدار است و اگر بيش از اين نياز داريد ، مىتوانيم براى شما آماده كنيم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : خدايا او را به قدر كفاف روزى ده . يكى از اصحاب عرض كرد : يا رسول اللَّه صلى الله عليه و آله براى كسى كه جواب منفى داد ، دعايى كردى كه همهء ما آن دعا را دوست داريم ولى براى كسى كه نياز شما را برآورده كرد ، دعايى كردى كه هيچ كدام از ما آن را دوست نداريم ؟ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : إنَّ ما قَلَّ وَ كَفى خيرٌ ممّا كَثُرَ وَالْهى اللَّهُمَّ ارْزُقْ مُحَمّداً وَآلَ محمدٍ الْكَفافَ ؛ آنچه كم باشد و كفايت كند ، بهتر است از آنچه زياد باشد و دل انسان را از ياد خدا باز دارد ، سپس فرمود : خدايا به محمّد و آل محمّد به قدر كفاف روزى عطا كن » . « 2 » در تاريخ آمده عثمان دويست دينار به وسيلهء دو نفر از غلامانش براى ابوذر فرستاد ، كه احتياجاتش را تأمين كند . ابوذر پرسيد : آيا عثمان به كس ديگرى از مسلمانان چنين پولى داده است ؟ گفتند : خير . ابوذر گفت : من هم يك مسلمانم ،

--> ( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 140 ، ح 3 ؛ بحارالانوار ، ج 79 ، ص 59 . ( 2 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 140 ، ح 4 .